حبیب خبر- سیدمهدی ابوس:

 پیروزی ارزشمند تیم استقلال خوزستان برابر فجر سپاسی شیراز، حریفی آماده و پرانگیزه- که پیش‌تر، تیم های لیگ برتر را به زانو درآورده بود- رخداد ساده ای نبود. این بُرد، تکرار شایستگی در بازی رفت و بازنمایی برتری فنی و ذهنی در بازی برگشت بود؛ پیروزی‌ای  که حاصل تلاش، جنگندگی و باور به شمار آمد.

 با این حال، شگفتی آنجاست که به‌جای تشویق و حمایت، برخی با کم لطفی تازیانه نقدهای مخرب را بر پیکر این تیم فرود می‌آورند! مگر در فوتبال حرفه‌ای، معیاری بالاتر از پیروزی و کسب سه امتیاز وجود دارد که این تیم از دستیابی به آن بازمانده باشد؟

 استقلال خوزستان در شرایطی امتیاز می‌گیرد که با نبود زیرساخت‌های استاندارد است و با محدودیت شدید مالی دست‌وپنجه نرم می‌کند. همه عالم خبر دارند: پنجره نقل‌وانتقال این تیم  بسته و در حال حاضر با کمبود شدید بازیکن روبه رو است.

 از همه مهم‌تر استقلال خوزستان در وضعیت استیجاری و خانه‌به‌دوشی به میدان می‌رود!

 با این اوصاف، هر پیروزی این تیم ارزشی دوچندان دارد. کادر فنی بومی، در رأس آن امیر خلیفه‌اصل و همراهی چهره‌هایی چون حسین کعبی، با تکیه بر داشته‌های محدود، تیمی منسجم و جنگنده ساخته‌اند.

اگر اندیشه و هماهنگی وجود نداشت، تکرار پیروزی برابر آن حریف آماده چگونه رقم می‌خورد؟

نقد فنی، لازمه پیشرفت است؛ اما آنچه امروز دیده می‌شود، گاه از دایره انصاف خارج و به مرز تضعیف و حاشیه‌سازی نزدیک می‌شود. پرسش اینجاست: هدف این حجم از تخریب چیست؟ چه سودی از بی‌ثبات‌سازی یک تیم بومی حاصل می‌شود؟

بازیکنان کم‌ادعا اما شایسته استقلال خوزستان، با کمینه دریافتی، بیشینه تعهد را نشان داده‌اند. تضعیف این مجموعه، تضعیف سرمایه بومی فوتبال خوزستان است.

امروز، بیش از هر زمان، این تیم به آرامش، تمرکز و حمایت نیاز دارد. بیاییم به‌جای تازیانه، سپر حمایت باشیم؛ چرا که موفقیت استقلال خوزستان، موفقیت فوتبال خوزستان است.