حبیب خبر- منوچهر برون:

 در جهان پرآشوب و درهم‌تنیده‌ی امروز، جایی که موج‌های بی‌پایان اطلاعات ذهن‌ها را درمی‌نوردند، "روابط عمومی" نه یک نهاد اداری، که نبض تپنده‌ی فهم و همدلی در سازمان‌هاست؛ هنری فراتر از تشریفات، و دانشی فراتر از آگاهی‌رسانی.

 روزی که ۲۷ اردی بهشت‌ماه نام گرفت تا ما را به درنگ درباره‌ی نقشی سرنوشت‌ساز فرا بخواند؛ نقشی که روزگاری در سایه بود، اما امروز در مرکز منظومه‌ی ارتباطات مدرن می‌درخشد. این روز، در همسایگی «روز جهانی جامعه‌ی اطلاعاتی» قرار دارد و روابط عمومی را به درستی در همین بستر تعریف می‌کند؛ بستری میان انسان و فناوری، میان پیام و معنا، میان شنیدن و پاسخ دادن.

 روابط عمومی در مقام «هنر هشتم»، هنری برای ساختن پل‌هایی از جنس آگاهی، مشارکت و اعتماد، توانسته است در قامت یک بازیگر کارآمد، پا به پهنه تصمیم‌سازی‌های کلان بگذارد. دیگر روابط عمومی، تنها پخش‌کننده‌ی بروشورها و بیانیه‌ها نیست. امروز، روابط عمومی چشم و گوش تیزبین مدیریت است؛ بازتاب افکار عمومی و زبان صریح سازمان در برابر جامعه.

 اگر بپذیریم که هر جامعه‌ای به اعتبار گفت‌وگوها و شبکه‌های ارتباطی‌اش زنده و پویاست، پس روابط عمومی قلب تپنده‌ی این زیست‌جهان گفت‌وگویی است. نهادی که اگر منظم، هدفمند و مسوولانه عمل کند، می‌تواند مدیران را از پیچ‌وخم افکار جمعی، دغدغه‌ها، انتظارها و گاه گلایه‌های کارکنان و شهروندان آگاه سازد.

در روزگار رسانه، هر واژه، هر سکوت، هر تصویر و هر واکنش می‌تواند سیاستی در خود نهفته داشته باشد. اینجاست که روابط عمومی نه یک ابزار، بلکه یک کنشگر هوشمند در مدیریت اندیشه ها می‌شود. روابط عمومی دانا، دیگر با انتشار خبر دل‌خوش نیست؛ او تحلیل می‌کند، می‌سنجد، می‌شنود و گاه با سکوتی مدبرانه، پاسخی درخور می‌دهد.

البته در برخی ساختارها هنوز روابط عمومی نادیده گرفته می‌شود، یا تنها به عنوان یک «واحد تبلیغات» تقلیل می‌یابد. آنچه نیاز داریم، بازشناسی و بازتعریف جایگاه این نهاد به مانند رکن چهارم توسعه درون‌سازمانی و بیرون‌سازمانی است.

روز ملی ارتباطات و روابط عمومی، فرصتی است برای سپاسگزاری از آنان که آینه‌ی شفاف گفت‌وگو هستند. آنان که در سایه‌ی فروتنی، اما با دانشی عمیق و حضوری کارساز، مسیر گفت و گو میان سازمان و جامعه را هموار می‌کنند. روابط عمومی، اگر خوب فهمیده شود، نه ابزار قدرت، بلکه زبان خرد است؛ و چه نیکوست که خرد، خود را در کلامی روشن و رفتاری اخلاق‌مدار بروز دهد.

بیاییم در این روز، به یاد داشته باشیم که دنیای آینده نه میدان نبرد رسانه‌ها، بلکه صحنه‌ی رقابت برای معنا بخشیدن به روابط انسانی خواهد بود؛ و در این مسیر، روابط عمومی نه تنها باید بماند، بلکه باید بدرخشد.