رسانه های خوزستان امروز چهارشنبه سوم بهمن ماه ۱۴۰۳ خوزستان نوشتند:"رییس جمهور وارد اهواز شد. وزیر بهداشت وارد اهواز شد. وزیر میراث‌فرهنگی وارد شوشتر شد و ...."

آری! خوزستان امروز شور و حال دیگری داشت. انگار که انقلاب دیگری در بهمن ماه رخ داده است.

-البته از نوع کار و فعالیت و شور و شوق مردم از دیدن رییس جمهور و شنیدن سخنان امیدبخش شان که آنها را همچنان در راه فداکاری و ایثار نگاه می دارد-

به یقین، فردا هم این شور و حال مردم به ویژه کارگزاران گسترده تر خواهد شد تا سفر دو روزه جناب رییس جمهور به پایان برسد.

البته هنگام سفر دیگر رییسان جمهور به خوزستان، مردم تلاشگر و بی زر خوزستان زرخیز، چنین شور و شوق هایی از خود نشان می دادند تا با دیدن این بزرگواران بتوانند نامه های مهربانی و درخواست های کوچک شان را به دست همراهان بزرگ رییسان جمهور برسانند و همیشه هم می رساندند ولی...

بگذار در ابتدا کمی شعار بدهم و حرف های تکراری بزنم. مگر نگارنده چه چیزی از کارگزاران خوزستان و کشور کم دارد؟!

آری! خوزستان سرزمین گُهرباری است که خورد و خوراک کشور را فراهم می کند ولی شهرها و بخش هایش در پاییز محرومیت مانده اند و مردمان اش نیازمند دستانی هستند که امکانات نخستین زندگی همچون: آب، برق، گاز، تلفن، جاده و بهداشت، مدرسه و دانشگاه، کار و مسکن و ازدواج را برای شان فراهم کنند و ارزش پول ملی را هم بالا ببرند که دیگر به دلار و یورو و حتا لیر ترکیه- که جزء بی ارزش‌ترین پول‌های جهان در میان ارزهای بین‌المللی در سال ۲۰۲۳ قرار گرفته است و امروزه یک لیر ۲۳ هزار ریال ما است ولی چهل سال پیش یک ریال ما صد لیر ترکیه بود- نیندیشیم!

بی گمان کارگزاران ما امور آشکار شمرده شده را کم و بیش فراهم کرده و می کنند ولی مردم تنها نمی دانند با چه زبانی از آنان قدردانی کنند!

در این باره بهتر است کارگزاران مان زبان ها، گویش ها و لهجه های مناسب حال شان را انتخاب کرده و سفارش بدهند تا مردم گران قدرمان بتوانند بدون لکنت زبان مراتب سپاسگزاری خود را به روش های گوناگون طبیعی و جازی از آنان ابراز بدارند!

شاید هم همین نامه هایی را که مردم با "اشتیاق" یا شیفتگی برای طبیب جمهورشان می نویسند یاد این بیت حضرت حافظ :"حافظ آن ساعت که این نظمِ پریشان می‌نوشت/ طایرِ فکرش به دامِ اشتیاق افتاده بود" یا این بیت حضرت سعدی:" تو قدر خویش ندانی ز دردمندان پرس/کز اشتیاق جمالت چه اشک می‌ریزند" افتاده باشند!

به هر روی، کارگزاران دولت ها سال های سال است که می آیند و تلاش می کنند و می روند؛ حالا اگر برداشت یا دستاورد آنها را ندیده ایم؛ بی آن که بیندیشیم بی گدار به آب نزنیم؛ شاید به گفته زنده یاد "سهراب سپهری":"چشم ها را باید شست و جور دیگر باید دید."

البته نه آن گونه که شبکه خوزستان دید! امروز پسین پای سیمای خوزستان نشستیم تا سخنرانی رییس جمهورمان را در میان مردم اهواز ببینیم ولی ناگهان برنامه قطع شد و آهنگ "دی بلال" پخش شد...!

در حقیقت باید جوری که خود کارگزاران دیده اند و می بینند، ببینیم؛ ولی اگر هم با عمل به شعر "سهراب" باز هم ندیدیم، اشکال ندارد؛ همین که آنها می بینند برای مان کافی است؛ چرا که باید باور کرد: در "خوزستان همدل" باید دل در گرو "وفاق ملی" و همراهی و یکسانی بگذاریم تا دل های مان در پاییز محرومیت هم-که در بالا گفتیم- سبز شود تا بتوانیم از غوره حلوا سازیم و هم دهان خودمان و هم نگاه کارگزاران را شیرین کنیم؛ چون دشمن در کمین است....

 بهرام حبیبی/سوم بهمن ماه ۱۴۰۳