وقتي سخنان حجت‌الاسلام والمسلمین حسن روحانی را روز چهارشنبه در جلسه هیأت دولت خواندم خيلي خيلي حال كردم و حقيقتن نمي دانم با چه زباني از او و اعضاي هيات دولت اش تشكر و قدرداني كنم كه اداي دين كرده باشم!!

البته لازم است شما خوانندگان محترم هم اين سخنان را بخوانيد و حظ وافر ببريد تا دريابيد كه حق با من و خواجه شيراز است و لاغير...

آري حسن روحاني با تأکید بر اینکه شرایط امروز کشور نسبت به گذشته بهتر شده است، اظهار كرد: "امروز مردم ایران نسبت به ۶ ماه و یک سال گذشته آرامش بیشتری دارند و نسبت به آینده کشور خود امیدوارتر هستند و امروز مسئولین کشور نیز دیدگاه و نظر متحد و واحدی دارند و راه کلام و نظرات مسئولین رده بالا و همه مردم و فرهیختگان جامعه یکسان و واحد شده است."

در حقيقت نگارنده كه فول آرامش هستم؛ با خواندن اين كلمات مدبرانه و اميدوارانه همين جور عرق آرامش دارد شر شر از سر و كولم مي ريزد روي زمين و شوربختانه دستي هم در تجارت نداريم كه بتوانيم آرامش زيادي مان را جمع كنيم كه به هدر نرود و در عوض به كشورهايي كه مردم و حتا دولت هاي شان در اضطراب و استرس اند؛ صادر كنيم كه لااقل ميزان صادرات غيرنفتي مان افزايش يابد!!

من كه يقين دارم سخنان اخیر روحانی و نيز در چهارم خردادماه در دیدار با اصحاب رسانه كه گفته بود: "من هر روز از توی ماشینم قیافه مردم را می‌بینم و نظرسنجی می‌کنم. از روی اینکه چند نفر می‌خندند، چند نفر عصبانی هستند، چند نفر قیافه‌شان گرفته است." واکنش هاي بسيار مثبت از سوي مردم در پی داشته است و همين جور تا پايان رياست مدبرانه و اميدافزايش در قوه مجريه، سيل تشكر و قدرداني از سوي مردم بابت خواندن فكر و چهره آنان به سوي ايشان و هكذا هيات دولت شان سرازير شود و خداي ناكرده ممكن است همچون مردم استان هاي سيل زده از كار و زندگي بيفتند و ديگر نتوانند به خيابان ها بيايند و چهره هاي مردم عرق كرده در گرماي خرداد و نيز تابستان امسال را بخوانند و كسب آرامش كنند!!

به هر روي، از آنجا كه مردم كشور هم اكنون از زياد بود آرامشي كه دولت تدبير و اميد به آنان داده ناراحت هستند و انتظار دارند قدري از اين حجم آرامش به خارج از كشور صادر شود و مابقي آن را نيز به خود مسوولان- كه در استرس به سر مي برند- اهدا كنند كه در اين باره نيز حضرت حافظ خيلي سفارش كرده است:

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد

من و ساقی به هم سازیم و بنیادش براندازیم...