می شود در تنگنایی از قفس اعجاز کرد

 با قفس تا شانه های آسمان پرواز کرد

 در خلال‌لحظه های قحطی هم صحبتی

 عکس در آیینه را با خویشتن همراز کرد

 دیر گردیده ست اما بار دیگر می شود:

 دوستت می داشتم را باز هم ابراز کرد

 زخمه‌هایی از جدایی خورده بر تار دلم

 نغمه های بی تو بودن را دوباره ساز کرد

 فرصتی بر گفتمانی نیست اما می شود:

 با زبان بی زبانی عشق را آواز کرد

 غیر ممکن در جنون شعر ممکن می شود

 استخاره‌تا غزل‌ بر خواجه‌ی شیراز کرد

 تا غزال مست چشمت شب چرای دشت دل

 در خرام دلفریب اش ناز روی ناز کرد

 مطلع ناب نگاهت در غزل جاری شد و

 بر کتاب عشق فصل تازه ای آغاز کرد