زنده‌یاد "میترا دلفان آذری" شاعر، منتقد ادبی و طراح لباس، زاده‌ی ۲۰ مهر ماه ۱۳۳۵ خورشیدی در چالوس و ساکن تهران بود.

 او ادبیات خوانده بود و به زبان آلمانی آشنایی داشت و دبیر اجرایی جشنواره سراسری شعر «رویش» در سال ۱۴۰۰ بود.

 از "میترا دلفان آذری"- که عصر روز دوشنبه ۲۰ تیر ماه ۱۴۰۱ درگذشت- یک پسر و دو دختر- که دختران ساکن آلمان اند- به یادگار باقی مانده است.

 * کتاب‌شناسی:

 - نگو خدا نگهدار (مجموعه اشعار سپید و پریسکه‌)، سارات - ۱۳۹۸

 - بانوی خزر (مجموعه اشعار سپید و پریسکه‌)، سارات - ۱۳۹۸

 - عاشقانه‌های میترا  (مجموعه اشعار سپید و پریسکه‌)، سارات - ۱۳۹۸

* شعرهایی از: زنده‌یاد "میترا دلفان آذری"

(۱)

نقش پای تو

در ساحل دریا

بر ماسه ها بود

و یاد عشق تو را زنده می‌کرد

خشم دریا

امواج خروشان

و یاد تو بود و من

ناگهان موجی آمد

نقش پای تو را کرد پنهان

خاطرم سخت آشفته شد و پریشان

و چشمه‌ی چشمم جوشان

و آرزوهای ناگفته‌ی من

هم چون حباب‌های سرگردان

بر روی موج‌ها خروشان.

(۲)

عاقبت شدم،

گلبرگ‌های خشکیده‌ی،

لای دفتر خاطراتت...!

(۳)

فرزندم

آنقدر از هم دور شده‌ایم

که وقتی تو به شب می‌رسی

من از سحر گذشته‌ام

نمی‌بخشم تقدیر را

که این گونه ناعادلانه در حقم حکم داد.

(۴)

تنور هرگز ندارد درک سرما 

ز مجنون بی‌خبر گردیده لیلا 

تو که عاشق نبودی تا بفهمی 

چه می‌گوید به یوسف زلیخا.

گردآوری و نگارش:

لیلا طیبی (رها)