هنوز هم به" کامران" زنگ می زنم

چهار شعر از "احمد دریس"- آبادان

۱

به یاد شادروان "کامران عالیان"

هنوز هم به کامران زنگ می زنم

نه اینکه یادم رفته باشد

او مرده است

بلکه باورم نشده است.

***

۲

ممکن نیست که تو یک نفر باشی

تو چند نفری

و مثل اینکه من هر روز

با یکی از آنان روبه رو شوم

مثلا دیروز

که فروشنده با تن صدای تو

جواب مرا داد ...

تو چند نفری

و من یک نفر

و این اصلا عادلانه نیست.

***

۳

همه ی اعضای بدنم را

اهدا کرده ام

مگر قلبم را

این بچه ی بازیگوش را

مگر می شود سپرد دست کسی

***

۴

چقدر شبیه تو شده است

این ماه لعنتی

هم دور است

هم زیبا.