اوایل اسفند بود... نزدیک سال نو ... ماهی پرکار برای اداره ها... خانواده ها مشغول خانه تکانی و خرید عید بودند که ناگهان خبری پیچید: ویروسی به نام کرونا درحال همه گیر شدن است...
خبر انتشار این ویروس، اول از همه ترس و استرس خانواده ها را نسبت به امنیت فرزندان شان برانگیخت؛ نگرانی از امنیت جان بچه ها که درمدرسه بودند... با اطلاعات کمی که از این ویروس بود، دلهره ها را بیشتر می کرد.
گذشت و مدارس به صورت خودجوش یکی پس از دیگری تعطیل شدند. اکنون کرونا تیتر نخست اخبار جهان شده و در این وضع نابه سامان، خانواده ها نگران دوچیز هستند. ابتدا و مهم تر از همه، صحت و سلامت فرزندان و سپس وضعیت تحصیلی آن ها که در این قرنطینه می توان به کمک اینترنت و آموزش مجازی میان دانش آموز و معلمان ارتباط مجازی و غیرمستقیم برقرار کرد.
کمک مخابرات همچون صدگیگ اینترنت رایگان برای مشترکان adsl و اینترنت هدیه وزیر جوان برای معلمان و استفاده از فضای مجازی برای ادامه تحصیل بی شک بی اثر نیست.
در این میان کانال ها و گروه ها در شبکه های اجتماعی مثل واتساپ و تلگرام و...برای تدریس تشکیل شد.
معلم ها از منزل می توانستند در این دنیای به اصطلاح مجازی تدریس شان را ارایه دهند تا فرزندان این مرز و بوم از تحصیل علم و دانش عقب نمانند.
قضیه به اینجا ختم نمی شد؛ آمار مبتلایان به ویروس کرونا روز به روز درحال افزایش است...!
این ویروس ازطریق حضور در اجتماع منتقل می شود و هربار مکانی یا شهری را قرنطینه می کنند که خبر آن به سرعت هرچه تمام تر به اطلاع همگان می رسد.
آیا کسی تابه حال به این فکر کرده که ماچه طور از این همه اخبار به سهولت مطلع می شویم و چه طور با اینکه درمنزل خود قرنطینه به سر می بریم ازحال یکدیگر خبر داریم و چه گونه فرزاندان محصل مان به درس و مشق شان می رسند؟!
آری! این همه خدمت و راحتی، با تلاش شبانه روزی مدیران و کارکنان مخابرات است که برای خدمت به مردم، همیشه و در هر حال حاضرند...
آن ها با این که در معرض خطر ابتلا به ویروس کرونا هستند اما شبانه روز تلاش می کنند تا این قرنطینه برای جامعه آسان و قابل تحمل شود...
عزیزی می گفت: این روز ها مرا یاد سال های جنگ می اندازد... بیسیم چی بودم. بیسیم من حدود ۱۲کیلو وزن داشت؛ یک آنتن شش تکه به آن وصل بود که آن را روی دوش می نداختیم و حمل اش هم خیلی سخت بود. این بی سیم در نهایت ۶ کیلومتر را پوشش می داد آن هم اگر جلوی آنتن مانعی مثل کوه نبود ...
حال با یک دستگاه کوچك و هوشمند می توانیم با تمام نقاط دنیا در ارتباط باشیم. اخبار را رصد کنیم و این را مدیون زحمت کشان مخابرات هستیم. زحمت آن ها در این ایام سخت کمتر از زحمات پزشکان نیست.
بیاییم با مخابرات همراه همیشگی خانواده ها برای سلامتی خود و فرزندان مان تا شکست دادن ویروس کرونا در خانه بمانیم.
از خداوند سبحان تندرستی یکایک مسوولان و کارکنان مخابرات را خواستارم.
کوشندگان عرصه ارتباطات! سایه تان مستدام و پایدار باشید.
سهام چاملی
سلام
همه ما از اين مرضوع غافل بوديم كه چطور اين همه اخبار رد وبدل ميشد و ما اطلاعي از اين قضيه نداشتيم
واقعا دست مخابرات درد نكند كه اين مصيبت را كمي براي ما سهل و ممكن ساخت و مخابرات بدون شانتاژ تبليغاتي كارهاي خود را انجام ميدهد. واقعا دست همشون درد نكنه و دست يكايك انها را بايد بوسيد.
ارسال نظر به عنوان مهمان