حبیب خبر- منوچهر برون:

 رسانه پایبند، بانگ بی بانگ ها و آوای بینش هم‌زیست‌گاه است؛ چراغ راه آگاهی و انتخاب انسان‌ها.

 رسانه تنها یک ابزار انتقال خبر نیست؛ حافظه‌ی همگانی یک جامعه است. آینه‌ای که راستینگی را بازمی‌تاباند و گاه آن را شکل می‌دهد.

 در جهانی که  شتاب گردش آگاهی از شتاب اندیشه پیشی گرفته، رسالت اجتماعی رسانه بیش از هر زمان دیگری حساس، تعیین‌کننده و اخلاقی شده است. رسانه می‌تواند جامعه را به آگاهی برساند یا آن را به بی‌حسی بکشاند؛ می‌تواند چراغ راه باشد یا مه‌ساز!

 رسالت اجتماعی رسانه از نقطه‌ای آغاز می‌شود که خبر، از سطح آگاهی رسانی گذر کرده و به «مسوولیت» می‌رسد. مسوولیت در برابر راستی، در برابر انسان و آینده.

 رسانه پایبند، نه تنها آنچه هست را روایت می‌کند، که می‌پرسد چرا چنین است و چه باید کرد؟ این پرسشگری، جوهره‌ی نقش اجتماعی رسانه است؛ نقشی که بدون آن، رسانه به تریبونی بی اثر یا حتا ویرانگر دگرگون می‌شود.

در جامعه‌ای که با چالش‌های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کند، رسانه می‌تواند نقش پیونددهنده‌ی آگاهی و عمل را بازی کند.

 پرداختن به مسایلی چون آسیب‌های اجتماعی، سلامت عمومی، هویت فرهنگی و عدالت اجتماعی، زمانی معنا می‌یابد که رسانه از جایگاه نگرانی سخن بگوید، نه تنها از جایگاه تماشا. زبان رسانه، اگرچه باید درست و پشتوانه دار باشد، ولی نباید از روح انسانی تهی شود. گاه یک روایت راستین، کارایی ژرف‌تر از صدها آمار خشک دارد.

بُعد ادبی رسانه، همان جایی است که واژه جان می‌گیرد. رسانه‌ای که از ظرفیت‌های ادبی، روایت‌گری و تصویرسازی بهره می‌برد، می‌تواند دل دوم کس را درگیر کند و اندیشه‌اش را به حرکت وادارد.

 ادبیات در رسانه، نه تزیین کلام، که راهی برای نزدیک شدن به راستینگی انسانی است؛ راستیه ای که در لابه‌لای زندگی روزمره، دردها و امیدها پنهان شده است.

ولی رسالت اجتماعی رسانه بدون خوی، به کجروی می‌انجامد. بزرگ‌نمایی، سیاه‌نمایی، هیجان‌سازی و قربانی‌کردن راستی برای  گیرش دوم‌کس، خیانتی است به باور عمومی. رسانه مسوول می‌داند که هر تیتر، هر تصویر و هر واژه، می‌تواند بر رفتار و نگرش جامعه اثر بگذارد. از همین‌رو، درستی، انصاف و پایبندی ، ستون‌های بنیادین کار رسانه‌ای‌اند.

رسانه زمانی به رسالت اجتماعی خود وفادار مانده است که در کنار مردم بایستد؛ صدای بی‌صداها باشد، پرسشگر قدرت و همراه آگاهی. رسانه اگر وجدان بیدار جامعه نباشد، تنها پژواکی است در هیاهوی بی‌پایان خبرها. رسالت اجتماعی رسانه، پاسداری از انسان است؛ انسانی که حق دارد بداند، بیندیشد و آگاهانه انتخاب کند.