حبیب خبر- دکتر حسن دادخواه:
 با تهاجم رژیم صهیونیستی به ایران و آغاز حمله های هوایی اسرائیل، بار دیگر موضوع لزوم و ضرورت همبستگی ملی، به سطح افکار عمومی و رسانه های ایران قرار گرفت.

 بی گمان این همبستگی، میان مردم ایران از یک سو و میان مردم به عنوان شهروندان ایرانی با سیستم حکمرانی کشور از سوی دیگر است.

 این همبستگی، دامنه و پهنای گسترده ای دارد که بحث و نظر در موضوعات زیر مجموعه آن، فرصت و وقت فراوانی می طلبد! این همبستگی، می تواند در پهنه اقتصادی، حقوقی، اجتماعی و سیاسی میان مردم به عنوان شهروند با دولت و نظام حکمرانی خویش، مورد توجه و اعتنا قرار گیرد.

 همبستگی میان یک ملت، یک ضرورت همیشگی است که راه های گوناگونی برای تحقق آن، در دنیای امروز طراحی شده است! این ضرورت، همواره باید در سرلیست وظایف مقامات ارشد و دولتمردان ایران باشد.

 بر این پایه، «همبستگی» یک ضرورت در سیستم حکمرانی است که ایجاب می کند تا روابط خود را با مردم تنظیم کند. در زیر چتر همبستگی میان مردم و سیستم حکمرانی، مفاهیمی چون رضایتمندی، رفاه، امیدواری، در پوشش حمایتی قانون قرار داشتن، در پوشش چتر ایمنی و امنیت روحی و جسمی قرار داشتن و....جا می گیرد و در زیر چتر همبستگی میان مردم نیز مفاهیمی مانند دوستی ورزی، مهربانی، دستگیری از تنگدستان در اوقات ضرورت، همفکری و وجود احزاب و اصناف و تشکل ها به عنوان شیرازه پیوند شهروندان، قرار دارد و جا می گیرد!

بر این پایه می توان گفت: برقراری همبستگی، یک شعار فصلی و موسمی و دلبخواهی نیست که کلید آن را هر وقت که میل ما اقتضا کرد، خاموش و روشن کنیم! ایجاد همبستگی میان مردم و میان مردم و سیستم حکمرانی، یک فلسفه و مبنایی حقوقی برای اداره کشور است که می توان آن را برگزید یا طرد کرد؛ به زبان دیگر، یک برنامه راهبردی است؛ نه یک تاکتیک موقتی و فوریتی!

با این وجود، در وضعیت کنونی جامعه ایران پس از تهاجم و تجاوز اسرائیل و آمریکا به مراکز هسته ای و نظامی، لزوم تقویت همبستگی داخلی و پرهیز از مباحث تفرقه انگیز ضروری و آنی و فرصتی است تا به ژرفای وفاداری، ایراندوستی و پایداری و بزرگ‌منشی مردم ایران اطمینان کنیم و اینک با برقراری آرامش، در سیاست ها و روش های فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی و سیاست های خارجی، به سود رفاه و آسایش و رضایتمندی مردم تجدیدنظر شود.