از هیچ انگاری

  تا فراواقعیت

  رسیدن اتفاقی بود

 که به ناگهان افتاد 

  هنر به ویژه شعر، فوران جنونی است که به ناگهان اتفاق می افتد.

 مثل چشمه ای که به ناگهان از دل کوه بجوشد.

 اتفاقی غیره منتظره که هرگز در مخیله ی دشت تشنه ی در دامنه کوه تصور نمی رفته است.

 این پی آمد از نظر خاک تشنه، یک اتفاق فراواقعیتی پدید آمده است.

 پس سورنالیسم در شعر یعنی بیان احساس با اندیشه های ناب بدون اینکه هیچ گونه زمینه ی فکری قبلی به آن وابسته باشد.

 به زبان ساده تر:

 اصولا فکر مکانیسمی است که خیال را بر می انگیزاند و همین برانگیختن است که القا حس می کند‌ و اندیشه در بستر ذهن جاری می شود.

 در هنر تعریف جوشش ناگهانی خیال را شعر می گویند اما این جوشش  را من شاعر نمی سرایم که خیال می سراید و من فقط می نویسم.

 زیرا اگر من می دانستم که می حواهم چه بسرایم دیگر شعر نبود.

 سورنالیسم‌ در هنر یعنی دیدن اشیا اما با چشم دیگر.

 تجسم کنیم دو نفر تحت یک زاویه به متکایی خیره می شوند.

 یک نفر به خواب می اندیشد و دیگری جهانی فراخواب می بیند.

 او از پرهای درون متکا به عقاب می رسد و ارتفاع را تجربه می کند

اصولا باید دید که مکتب فراواقع گرایی چه گونه شکل گرفت ؟

 از سال ۱۹۱۶ که جنبش دادایسم یا نهضت پوچ گرایی شکل گرفت روند آن تا سال ۱۹۲۲ دوام داشته است اما در طول این مدت‌ این مذهب هنری  پیروانش را به هیچ‌انگاری کشاند و نتوانست روح‌تشنه ی آنان را سیراب کند

  این بود که با از بین رفتن این جنبش پیروان آن به دور اندره برتون که خود از پیروان مکتب هیچ‌انگاری بود گرد آمدند و  جنبش سورئالیسم یا ماورای واقع گرایی را به وجود آوردند و در سال ۱۹۲۲میلادی به طور رسمی در فرانسه آغاز شدکه مکتبی است هنری و بنیان ستیز.

 به عقیده ی نگارنده: آثار فکری این جنبش را می شود می شود در غزلیات ناب حافظ- که‌ دارای مضامین بکر و فراواقعی هستند- مشاهده کرد که قبل از پدید آمدن‌این مکتب در فضای جامعه ی هنری ایران جاری بوده است.

 ختم کلام: هنر به ویژه شعر، فوران جنونی است که به ناگهان اتفاق می افتد.

 هرمز فرهادی بابادی