به مناسبت سالگرد شهادت محمد ابوس؛ سرداری گمنام در فضای سربازان وطن. شهیدی که سحر آمد و سحرگاه رفت.

  الهی به مردان شب زنده دار

 که پیوسته بودن دشمن شکار

به مستی سر از پای نشناختن

و در عرصه عاشقان سر باختن

به آن لحظه که خمپاره شصت

میان نماز عزیزان نشست

نمازی که یک رکعتش پاره شد

تشهد پر از موج خمپاره شد

در فصل شبنم، سخن ازگل پنهان شده در آینه دل زیباست و یاد کردن از سروهای راست قامت، در برابر باد و رگبار و طوفان، شنیدنی و نور افشانی برگهایش، همچون ستارگان پر نور ، دیدنی است.

همان نوری که پنهانی ترین زاویه های قلب دوستان و بستگان و همرزمان اش را در کم ترین زمان ممکن تسخیر کرد و اعتماد و اعتقاد و عشق برادری و رفاقت را رقم زد.

هرگز باورمان نمی شود که ۳۲ سال از سحرگاه ۱۵ اردی بهشت ۱۳۶۷شمسی مصادف با نوزدهم رمضان المبارک آن سال در جزیره جنوبی مجنون گذشته است.

سحرگاهی که برای شیعیان جهان یاد آور به خون کشیده شدن محراب نماز آقا علی بن ابی طالب علیه السلام در مسجد کوفه بود  و این بار صدای سفیر گلوله، کالیبر پنجاه ، قایق های دشمن بعثی،  سینه رزمنده ای از تبار حیدر کرار، به نام محمد ابوس را هدف قرار داد تا فریاد لبیک یا حسین به عنوان آخرین کلام محمد در فضای جزیره مجنون طنین انداز و نامش در لیست کاروان شهدا ثبت شود.

با این شهادت، تیپ سوم شعبان و مسجد مهدی موعود سخریه، رزمنده ای جسور و فرمانده ای ارزشی و کم نظیر در مرام وتلاش را از دست دادند.

رزمنده ای که قرار بود در سر آغاز بیستمین بهار زندگی اش و بعد از شب های لیال القدر و ایام سوگواری شهادت امام علی علیه السلام و همزمان با عید فطر آن سال، پای سفره عقد بنشیند اما تقدیرش آن شد. همان طوری که در سحرگاه نوزدهم رمضان المبارک سال ۱۳۴۷شمسی چشم به جهان هستی گشود و نامش محمد شد، دقیقا در بیستمین بهار شکوفایی و همان سحرگاه نوزدهم رمضان، در راه دفاع از وطن، شهید شد و هم چون مولایش  حضرت علی(ع) در روز بیست یکم رمضان ۱۳۶۷، کنار دیگر شهدای دفاع مقدس در قطعه دوم گلزار شهدای بهشت آباد اهواز راهی خانه ابدی شد. 

و این چنین، شهید محمد ابوس آسمانی شد و به جمع آنان که عزمی گران داشتند و کران تا کران رایت افراشتند، پیوست و ما بازماندگان آن شهید والا مقام، اعتقاد داریم و در ۳۲ سال گذشته این اعتقاد را بارها تجربه کردیم که شهادت هرگز رفتن و نبودن،  نیست، بلکه حضور و ظهور همیشگی ای است.

تقدیم به روح پر فتوح برادر شهیدم  

محمد ابوس، شهیدی از تبار سرداران گمنام در فضای سربازان وطن. سربازی که در سحر امد و سحر گاه، ازمیان ما رفت.  روح اش شاد و یادش گرامی باد.

       ✍️ سیدمهدی ابوس