حبیب خبر- عبدالحمید گل‌افشان:

 در بیمارستان‌هاکه روزهای سخت بیماری و امیددرهم می‌آمیزد رفتار پرستاران می‌تواند دردی را التیام بخشد یا درد تازه‌ای بیافزاید!

 بسیاری از پرستاران با جانفشانی و مهربانی پشتیبان بیماران و خانواده‌هایشان هستند.

 اما گاهی خستگی فشار کار زیاد و کمبود امکانات سبب می‌شود برخی پرستاران به جای کلام تسکین‌بخش با بی‌حوصلگی و بی‌احترامی برخورد کنند و رنج بیمار و همراهان را دوچندان سازند.

 *روایت‌هایی از همراهان بیمار:

 پدری می‌گوید: «در بخش اطفال، پرستاری که برای سرم زدن به کودکم آمده بود بعد از دو بار ناموفق، با نگاهی عصبانی گفت: "دست بچه را بی‌حرکت نگه دار، خودت مشکل ایجاد می‌کنی!" این در حالی بود که کودکم از ترس گریه می‌کرد. حتا یک کلمه برای آرام کردن او نگفت.

 همراه بیمار سالمند تعریف می‌کند: «برای پرسیدن وضعیت مادرم سراغ پرستار بخش رفتم. با بی‌حوصلگی پاسخ داد: چشم به راه باشید، وقتش بشه خبرتون می‌کنیم. سپس ادامه داد: "این همه سؤال نباید بپرسید، کار ما را کند می‌کنید." انگار که پرسیدن از حال عزیزمان جرم است.

 بیماری که در اورژانس بستری بود می‌گوید: یکی از پرستاران وقتی صدایش کردم با صدای بلند گفت: "مزاحم نشو، الان کار دارم!" در حالی که درد شدیدی داشتم. آن لحظه احساس انسانی بی‌ارزش به من دست داد.

این برخوردها اگرچه از سوی شماری از پرستاران سر می‌زند اما تأثیری ماندگار بر ذهن بیماران و همراهان می‌گذارد.

در مقابل در برخی بیمارستان‌های کشور، پرستاران چنان با احترام و مهربانی رفتار می‌کنند که اضطراب خانواده‌ها به آرامش تبدیل می‌شود.

آن‌ها با توضیح روشن، صبر در پاسخگویی و نگاهی دلسوز ثابت می‌کنند که «مراقبت» تنها به تزریق دارو نیست بلکه به رفتار انسانی نیز وابسته است.

به باور نویسنده پرستاران در شرایط دشوار و با کمبود امکانات کار می کنند و فشار روانی زیادی به جان می خرند؛ با این حال بیماران در آسیب‌پذیرترین حالت خود به سر می‌برند و سزاوار برخوردی محترمانه هستند.

مسوولان بیمارستان‌ها باید با آموزش مهارت‌های ارتباطی و ایجاد فضای حمایتی برای پرستاران، زمینه برخوردی مهربان‌تر و حرفه‌ای‌تر را فراهم کنند.

درمان درست آن است که دانش پزشکی و احترام انسانی همراه یکدیگر باشند.

امید است روزی برسد که هیچ بیماری افزون بردرد جسم، زخم برخورد نادرست را تحمل نکند و هیچ پرستاری نیز از فشار کاری فرساینده در رنج نباشد.