روز پزشک – مدافعان سلامت | اسحاق جهانگیری در این خطابه گفت: "در شرایطی بودیم که گاه، نزدیکان مبتلایان به کرونا، آنها را ترک می کردند اما کادر درمان بیمارستان ها تا جایی ایستادگی کردند که بعضا جان خود را از دست دادند."

یکم شهریور سال ۱۳۹۹ با دیگر سال ها متفاوت بود. در واقع پزشکان، پرستاران و کادر درمان امسال نه فقط پزشک و پرستار ، بلکه سربازان خط مقدم جبهه ای بودند که مرگ به سنگرهای آنها می تاخت. از ابتدای شیوع کرونا تا امروز که قریب شش ماه می گذرد، هیچ کدام از مراکز درمانی نمی تواند ادعا کند که تمام ملزومات مقابله با چنین دشمنی را آماده کرده اند، اما پزشکان و کادر درمان می توانند ادعا کنند که حتی یک لحظه سنگر را رها نکرده اند.

حتی در زمانی که تجهیزات کامل وجود نداشت، حتی در زمانی که اسباب شکایات به حق پرستاران و پزشکان مرتفع نشده بود. نه تنها کادر درمان بیمارستان ها، بلکه بسیاری از پزشکان، گرچه اجباری برای بازگشایی مطب های خود نداشتند، اما نتوانستند در این شرایط روی از نیاز مردم برتابند و آنها را در رنج بیماری رها کنند. پزشکانی مانند صمد بابازاده که به قول همسرش، در مطب خود بالای روزی ۱۵۰ بیماری را معاینه می کرد که مشکوک به کووید۱۹ بودند. بدون هیچ ادعایی و تنها برای نجات جان انسان هایی که به خاطر نجات آنها، خود به مقام رفیع شهادت رسید. مگر شهیدان کسانی نیستند که زیست شان، مرگشان و یادآوری آنها، شاهدی بر جاودانی یک واقعیت والا و اینک زندگی است. به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، تلاش برای نجات جان انسان ها، به شهادت ۱۶۴ پزشک و دیگر اعضای کادر درمان و ابتلای دست کم ۵ هزار نفر از آنان منجر شد. مصداق بارز شجاعت است که بسیاری از این افراد، علی رغم کمبود تجهیزات و به رغم دانشی که از نحوه انتقال این بیماری داشتند، پست های خود را رها نکردند و یا داوطلبانه به قبول پست های بخش های کرونایی اقدام کردند.

درخواست بی ادعای کادر درمان از مردم

کادری که با گذشت ۶ ماه از حضور در بخش های ویژه کووید۱۹، بی ادعا از مردم در خواست می کنند پروتکل ها را رعایت کنند، ماسک بزنند و دستان شان را بشویند. در واقع هیچ گوشزدی بیش از این خواهش را تاکنون از خانواده درمانگران نشنیده ایم.

هنوز یک پرستار هم با وجود تمام کاستی ها در رفتار مسئولین و جامعه، نظر لطف را از بیماران برنگردانده است تا نشود که هم وطنان در این بحران وحشتناک مامن خود که مهر درمانگران است را از دست بدهند.

مناسب ها؛ چون شبیخون به لشگر مدافعان سلامت می تازند

هر مناسبتی که پیش روی جامعه است، برای تیمی که در سنگر درمان ایستادگی می کند، همچون شبیخون لشگریست که بی تردید برادران و خواهران هم نبرد آنها را به کام مرگ می کشاند.

چرا کسانی هستند که بی ملاحظه به تمام این هماوردهای صادقانه، از رعایت چند نکته بهداشتی ساده ( مانند شستن دست و استفاده از ماسک و امتناع از خروج غیرضروری از منزل) طفره می روند!

ما از مادران و پدران پزشک و پرستار می گوییم

شاید این اقدامات ساده نتواند یک اپیدمی را خاموش کند، اما می تواند چند نفر از عزیزانمان را به خانواده هایشان بازگرداند. این شایسته نیست که ادبیات حماسی و اعطای افتخار به پرستاران جان انسان ها، از یادمان ببرد که ما درباره پدران و مادرانی سخن می گوییم که مدت مدیدی است از فرزندانشان دور هستند. آنها نیز منتظر پایان این پاندمی هستند، نه برای بازگشتن به شرایط عادی زندگی و تردد بدون محدودیت و ماسک، بلکه برای دیدن فرزندانشان، پدرانشان و مادرانشان. آنها عزیزان خانواده هایی هستند که انتظارشان را می کشند. دختران پدرانی که ماه ها آنها را ندیده اند. تصور کنید که دشنه ای به قلب مادری می نشیند که پس از دو ماه صبر برای دوباره دیدن فرزندش، خبر مرگ فرزند را به او می دهند.

مردم قدردان این ایثارگری ها هستند
 

مردم قدردان این ایثارگری هستند. کووید ۱۹ دشمنی است که میان انسان ها فتنه انگیزی نمی کند. در واقع تکلیف تمام ملت ها و دولت ها با این شوربختی روشن است. کووید ۱۹ یک عقیده نیست که مخالف و موافق داشته باشد. تمام انسان ها، با هر دینی و قومیتی و اعتقادی، اینک در برابر مرگ ایستاده اند.

کووید ۱۹ فصلی برای برادری انسان ها شد اگر چه دشمنی نابرابر بود. اینبار سردمداران این جنگ قلب های مهربانی بودند که صیانت از زندگی را با بقراط ( اولین پزشک زمان) سوگند خورده بودند. هیچ ناو و بمب افکن قول آسایی توان مقابله با این دشمن ذره بینی را نداشت.

حمایت انسان ها از یکدیگر راز پیروزی بر کرونا

تنها قدرت حمایت انسان ها از یکدیگر است که می تواند ما را در این نبرد پیروز کند. امروز دستان  و ظرافت انگشتان نرجس خانعلی زاده و قلب رئوف وحید منصف، شهدای مدافع سلامت، ابزار قدرتمند ما در برابر طلسم مرگ است. مرگی که کوره روستاهای یک سیاره غول آسا را می کاود، تا جان انسان ها را سیبل پیکان زهرآگین خود کند. پیکانی که با سینه سپید پوشان و شارگی خون آنها می ایستد و اینگونه زندگی از مرگ رهایی می یابد.

همه شهر یک صدا آنها را شهید خواندند

زمانی که با دوربین رکنا رفتیم تا بفهمیم که در قلب مردم چه با آوردن نام نرجس ها می گذرد، از پیرترین تا جوان ترین عابرین شهر، از ساده دل ترین تا دانشمندترین هم وطنانمان، آنها را شهید و والاقدر می خواندند.

هر کس زیباترین لحنی را که در چنته داشت به کار گرفت  تا برای چند دقیقه سخن گفتن از آنهایی که شهید مدافع سلامت و زندگی می خوانیمشان، صرف کند.

روز حماسه سپید پوشان

یکم شهریور سال ۹۹ مانند سال های پیش نیست. بسیار محتمل است که مانند سال های دیگر هم نباشد. یکم شهریور سال ۹۹ تنها روز پزشک نیست، روز حماسه سپید پوشان است. این روز را به تمام کسانی تبریک می گوییم که نقش رشادت هایشان در آسمان پاکدامنی ها منقوش خواهد ماند.

 علی رحیمی راد