استاندار پیشین خوزستان گمارش مدیران را در ایران بر اساس شایستگی و تخصص نمی داند و می افزاید: این مدیران ناشایست سبب می‌شوند که تولید و پیشرفت انجام نگیرد!

به گزارش حبیب خبر، دکتر "عبدالحسن مقتدایی" در نشست تخصصی"توسعه خوزستان؛ فرصت‌ها و چالش‌ها" در نمایشگاه دستاوردهای هفته دولت در اهواز سخنرانی کرد که چکیده ای از سخنان او را در زیر می خوانید:

*بررسی تاریخچه مدیریت در ایران

دکتر "عبدالحسن مقتدایی" با نگاهی به ۱۰۰ سال اخیر تاریخ ایران، این دوره را به دو بخش ۵۰ سال حکومت سلطنتی و ۵۰ سال حکومت دینی تقسیم می‌کند و باوردارد که هر کدام از این دو دوره، دو سبک متفاوت مدیریتی را تجربه کرده‌اند که بررسی آن‌ها می‌تواند راهنمای آینده کشور باشد.

دوره پیش از انقلاب: در دوران پهلوی اول و دوم، برنامه‌های توسعه‌ای مانند ساخت راه‌آهن و ایجاد ادارات دولتی اجرا شد، اما این برنامه‌ها ایرادهایی داشتند که در نهایت منجر به انقلاب شد. در این دوره، نگاه پدر (رضا شاه) و پسر (محمدرضا شاه) به توسعه متفاوت بود.

دوره بعد از انقلاب: در این دوره نیز دو نگاه مدیریتی متفاوت وجود داشته است. در مقطعی، امام خمینی (ره) در مسایل جزیی دخالت نمی‌کردند و مسوولان مسیر خود را پیش می‌بردند. اما در مقطع بعدی، تصمیم ها با جزییات بیشتری مورد بررسی قرار می‌گرفتند.

*موانع اصلی در راه توسعه

دکتر مقتدایی چهار عامل اصلی را به‌عنوان موانع توسعه‌یافتگی در ایران برمی‌شمارد:

۱- نبود خرد جمعی و مشورت

به عقیده دکتر مقتدایی، در هر چهار مقطع مدیریتی مورد بررسی، تصمیم های اصلی با خرد جمعی و مشورت واقعی آغاز نشده است. او تأکید می‌کند: توسعه تنها زمانی محقق می‌شود که با مشورت و به‌صورت واقعی پیش برود و همه اجزای پازل توسعه از جمله اقتصاد، فرهنگ، اشتغال و امنیت در کنار هم قرار بگیرند.

۲- حکم حکومتی و منویات شخصی

به گفته دکتر مقتدایی، در دوره پهلوی "عوامل ملوکانه" و در دوره پس از انقلاب "حکم حکومتی و احکام ثانویه" سبب شده‌اند که تصمیم های مهم به خواست افراد وابسته باشد.

او باور دارد توسعه در هر دو دوره به دلیل گره خوردن به منویات شخصی، موفق نبوده است.

۳- سستی در ساختار مدیریتی

دکتر مقتدایی با ارایه نمونه هایی از استان خوزستان، به نابودی ساختارهای قوی مدیریتی در گذشته اشاره می‌کند و می‌گوید: شرکت‌های نفتی که در گذشته برای تولید روزانه ۵ میلیون بشکه نفت طراحی شده بودند، اکنون با وجود افزایش شرکت‌ها به تولید ۳ میلیون بشکه هم نمی‌رسند!

سازمان آب و برق خوزستان که مدیریت آب استان‌های اطراف را هم بر عهده داشت، متلاشی و به شرکت‌های کوچک بسیار تبدیل شد که نتیجه آن ساخت بی‌رویه سد و خشک شدن تالاب‌ها بوده است.

او اشکال اصلی را ناهماهنگی میان ساختار و برنامه می داند.

۴- گُمارش مدیران ناشایست

مقتدایی می‌گوید: گمارش مدیران در ایران بر اساس شایستگی و تخصص نیست و این مدیران نالایق باعث می‌شوند که تولید و پیشرفت صورت نگیرد. او با ذکر خاطره‌ای از گمارش خود به‌عنوان استاندار، تأکید می‌کند: هیچ آموزش و توجیهی درباره وظایف به او داده نشده و این نوع انتصاب ها یکی از دلایل اصلی ناکارآمدی است.

*گزیده چینی

دکتر مقتدایی در پایان سخنان خود، توسعه نیافتگی را در ایران ناشی از چالش‌های ساختاری و مدیریتی می داند نه کمبود امکانات. او همچنین به نقش نظارت و دخالت نهادهای نظارتی اشاره می کند و می‌افزاید: این دخالت‌ها قطار توسعه را متوقف کرده است. برای پیشرفت خوزستان و کشور، دانشگاه‌ها باید میان جامعه بروند و علم و دانش خود را در خدمت مردم قرار دهند.